Posts Tagged ‘antisemitismo’

La muftio de Jerusalemo: “Muzulmanoj devas mortigi judojn”

24 Januaro 2012

En solenaĵo okaze de la 47-a datreveno de la fondiĝo de Fatah, la muftio de Jerusalemo klarigis ke muzulmanoj estas admonitaj mortigi judojn. Tio estis telesendita en palestina televido la 9-an de januaro:

Parolanto en la Fatah-solenaĵo:

“Nia milito kun la posteuloj de la simioj kaj porkoj (tio estas judoj)
estas milito de religio kaj kredo.
Longe vivu Fatah! [Mi invitas vin,] nia estimata Ŝejko.”

La muftio Muhammad Hussein alvenas al la podio kaj diras:

“Antaŭ 47 jaroj la [Fatah-]revolucio komenciĝis. Kiu revolucio? La moderna revolucio de la historio de la palestina popolo. Fakte, Palestino en sia tuteco estas revolucio, ekde [Kalifo] Umar venis [por konkeri Jerusalemon en jaro 637], kaj pludaŭras hodiaŭ kaj ĝis la Tempofiniĝo. La solida hadito (tradicio atribuita al Muhamedo), [trovita] en la du solidaj kolektiĝoj, Bukhari kaj Muzulmanoj, diras:
“La Tago [de la Juĝo] ne alvenos ĝis kiam vi luktos kontraŭ la judoj.
La judo kaŝiĝos malantaŭ ŝtonoj aŭ arboj.
La ŝtonoj aŭ la arboj diros:
‘Ho muzulmano, servanto de Alaho, estas judo malantaŭ mi, venu kaj mortigu lin.’
Escepte de la Gharqad-arbo [kiu silentos].
Tial ne estas surprizo ke vi vidas Gharqad[-arbojn]
ĉirkaŭ la [israelaj] setlejoj…”

Fonto: Palestinian Media Watch (en la angla)

Pliaj informoj…

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.

Advertisements

Spektinda kaj spektenda filmo pri antisemitismo (anglalingva)

13 Januaro 2012

Vere spektinda kaj spektenda anglalingva filmo pri antisemitismo:

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.

Vivi kiel judo en la sveda urbo Malmö

10 Oktobro 2011

Sekvas ia resumo/parta traduko de svedlingva artikolo pri la situacio de la judoj en la sveda urbo Malmö. La teksto povas esti ŝokiga por tiuj kiuj neniam aŭdis pri la situacio de Malmö. Mi faris la tradukon ĉar estas tute necese ke homoj sciiĝas pri la situacio. Jen ligilo al la svedlingva artikolo.

Li piediras sur strato en Malmö. Li preterpaŝas la preĝejon Johanneskyrkan kie sidas tri junuloj. Kiam li preterpaŝas ilin, ili krias: ”Vivu Palestino!”. Li faras du pliajn paŝojn kaj la junuloj denove krias: ”Damna judo!”. Li plilongigas siajn paŝojn. Li preskaŭ kuras kiam la junuloj pliintensigas la retorikon: ”Subtenu Hitler!”.

Lia koro batas kiam li surpaŝas la straton Södra Förstadsgatan. Li rapide rigardas malantaŭen. Ne ŝajnas ke ili lin sekvas. Li daŭrigas sian piediradon.

Sur la strato Södra Skolgatan nigra BMW malakceliĝas. La pulso de li pliintensiĝas denove kiam li rimarkas ke la kondukanto kaj la pasaĝeroj rigardas lin. Unu el ili mallevas la aŭtopordan fenestreton kaj krias: “Fucking judo!”.

Pri kiu temas? Temas pri la rabeno de Malmö, Shneur Kesselman. Dum liaj ses jaroj en la sveda urbo Malmö li spertis ĉirkaŭ 70 incidentojn. Oni ĵetis pomkernujojn kaj malplenajn boteletojn sur lin. Oni lin ĉikanadis en aŭtobuso. Homoj kraĉis al li.

– Mi ne volas troigi. 70 incidentoj estas mia takso sen troigi, klarigas Kesselman.

Li bone parolas la svedan, kun usona elparola nuanco.

– Mi partoprenis je lingvokurso por enmigrintoj. Ĝi estis bona.

Kesselman elkreskis en la usona urbo Detrojto. Kiel 25-jara li translokiĝis al Malmö por labori kiel rabeno. La juna rabeno ne estis preparita kiam li la unuan fojon fariĝis celtabulo por la malamo kontraŭ judoj de la stratoj de Malmö.

– Fakte tio okazis ĉe la policejo. Viro sur la trotuaro kraĉis grandan kraĉaĵon antaŭ min. Lia vizaĝesprimo estis plena je malamo.

Pludaŭris la insultaj vortoj dum la sekvaj monatoj.

– Unue mi ne estis preparita akcepti ke tiel estas en Malmö. Vi scias, se oni ne agnoskas ion tio ne ekzistas. Mi neniam raportis al la polico.

Kesselman ŝanĝis opinion. Tio kion li spertas nun fariĝas afero por la polico.

“…viro sur la strato Föreningsgatan krias “Longe vivu Hamas!” al rabeno Kesselman…”

“…kiam la rabeno estas en la centra stacidomo de Malmö li estas nomita “damna judo” de du 20-jaraj viroj…”

“…la rabeno de la sinagogo promenas kun siaj du infanoj sur la strato Pildammsvägen en la direkto al la urba teatro. Tiam aŭto preterveturas. La pasaĝero mallevas la fenestreton kaj krias en la araba “jahud!” (judo) kaj la aŭto pluen veturas…”

La malamo kontraŭ judoj en Malmö fariĝis evidenta kaj nedezirata parto de la komerca marko de la urbo. Dum la bombadoj de la Gaza-strio en 2009 fare de Israelo, manifestacio kun israelaj flagoj sur la urboplaco estis atakita per boteloj, ovoj kaj raketoj. Per kriadoj kiel “damnaj judoj!” oni igis la partoprenantojn fuĝi.

La imamo Saeed Azam proponis ke oni starigus komunuman forumon por dialogo, grupon kun reprezentantoj de judoj, muzulmanoj kaj aliaj malplimultoj por plifaciligi la kunvivadon.

– En Malmö troviĝas problemoj inter judoj kaj muzulmanoj, diras la imamo.

Shneur Kesselman ne scias ĉu la forumo por dialogo malpligrandigus la fluon de rasistaj vortoj de insulto kaj minacoj kontraŭ li.

– Mi tre deziras kredi tiel… Profundaj kontraŭjudaj ideoj esprimiĝas sur la stratoj de Malmö. Tio postulas grandan laboron en la lernejoj.

Ĉio en la vivo en Malmö de la rabeno ne estas nigra. Kelkaj jaroj post kiam li finis la lingvokurson por enmigrintoj Kesselman veturis per trajno. Iu vokis lin. Li vidis grupon da arabaj viroj kaj liaj defendomekanismoj aktiviĝis, sed estis nur palestina eksa kursano kiu volis saluti.

Ambaŭ viroj ridetis al unu la alia en la trajno.

– Tiel povas iam esti. Mi esperas ke ĉiam povus tiel esti.

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.

Fejsbuka milito: paĝo forigita – novaj jam aperis

28 Marto 2011

Mi ĝisdatigas tiun ĉi aritkolon laŭbezone.

Hieraŭ mi publikigis peton raporti Fejsbukan paĝon kiu instigis al tria intifado kontraŭ Israelo kaj nun mi povas komuniki al vi ke tiu paĝo estis hodiaŭ matene forigita. Mi sukcesis vidi la paĝon antaŭ ol ĝi estis forigita kaj tiam preskaŭ 350 000 homoj estis klakintaj la butonon “Ŝati”. La nombro do kreskis per 10 000 post kiam mi publikigis la blogafiŝon. Skribante ĝin la nombro ja estis 340 000.

Tiun batalon ni venkis, sed la milito jam ne estas venkita ĉar aperis novaj paĝoj! Kaj bedaŭrinde eblas ke la jam forigita paĝo denove estos publikigita.

Mi ekde junio 2010 blogis pri Israelo kaj de tempo al tempo miaj artikoloj vekis diskutojn kio estas tute bona afero. La konflikto inter Isarelo kaj la palestinanoj vekas multajn sentojn kaj pensojn. Oni povas havi ajnan vidpunkton pri la konflikto, sed instigado al nova intifado estas malbonega afero. Oni neniujn konfliktojn povas solvi perforte. La antaŭaj intifadoj kaŭzis multe da mortoj, vunditoj kaj homa suferado.

Bedaŭrinde novaj paĝoj aperis, kio vere montras ke nia mondo malsanegas. Se vi interesiĝas pri pliaj informoj pri la afero mi sugestas al vi Google-serĉi per la vortoj “tria”, “intifado” kaj “Fejsbuko” en via gepatra lingvo ĉar kompreneble en la esperanta ne troviĝas informoj pri la afero.

Legu pri la afero se vi volas kaj raportu la paĝojn se vi volas. Jen ligiloj al kelkaj novaj paĝoj kiuj instigas al tria intifado kontraŭ Israelo. Ĉi-sube troviĝas la peto kaj la instrukcioj de la hieraŭa blogafiŝo kaj ankaŭ kelkaj ligiloj kaj unu filmeto.

Ligilo 1

Ligilo 2

La hieraŭa peto:

Tio estas io kion ĉiuj povas kaj devas fari. Fejsbuka paĝo estis kreita por alvoki al tria intifado kontraŭ Israelo. Ĝi plejparte estas en la araba. La kreantoj de tiu paĝo alvokas al la araba mondo ataki kaj ekregi Israelon. La nombro de homoj klakintaj la butonon ”Ŝati” kreskas ĉiun horon (kiam tiu ĉi teksto estas skribata 340 000 klakis la butonon ”Ŝati”). Ni devas demandi al Fejsbuko ekagadi kaj forigi la paĝon – vidu la instrukciojn ĉi-sube.

Ne gravas ĉu via persona vidpunkto estas porisraela, kontraŭisraela aŭ tutsimple neŭtrala. Instigado al perforto kontraŭ ajna rasa, etna, religia aŭ nacia grupo tutsimple estas malĝuste!

Nur dum tiu ĉi monato, 5 israelaj civiluloj inklude 3-monatan bebon estis murditaj dormante en sia hejmo, bombo eksplodis flanke al buso en Jerusalemo mortigante unu homon kaj vundante 30. Israelo ankaŭ haltigis ŝipon transportantan 50 tunojn da armiloj, interalie progresintaj misiloj por la Gaza-strio. Tiuj homoj ne ŝercas kaj uzi Fejsbukon aŭ ajnan alian rimedon por alvoki al pli da mortigado estas nedece.

Instrukcioj:
Klaku sur la ligilo ĉi-sube por atingi la Fejsbukan paĝon. Rulumu malsupren al la maldekstra flanko de la paĝo kie vi vidas la tekston ”Raporti paĝon”. Klaku sur ”Raporti paĝon” kaj elektu ”Contains hate speech”, tio estas ”Enhavas malamoparolon” (vi povas elekti plian alternativon ”celas rason aŭ etnon”). Sekve klaku ”Sendi”. Multajn dankojn pro via helpo!

Klaku sur tiu ĉi ligilo por iri al la paĝo pri la tria intifado por raporti ĝin kiel nedecan enhavon en Fejsbuko:

Third Palestinian Intifada – الانتفاضة الفلسطينية الثالثة (FORIGITA)

Anglalingvaj artikoloj pri la afero:

Battle Over Facebook’s Third Intifada’ Page

Israel tells Facebook: Remove Intifada page

Franclingvaj artikoloj pri la afero:

Initiative contre l’« Intifada Facebook »

Facebook ne retirera pas l’appel en faveur d’un Intifada

Filmeto

Letero al amikoj de la palestinanoj

7 Decembro 2010

Tiu ĉi artikolo estas skribita el norvega vidpunkto, sed malgraŭ tio la artikolo tute bone legeblas de ĉiuj.

Kara amiko de la palestinanoj!

Ni dum longa tempo sekvis la evoluon en la najbaraĵo de viaj amikoj kaj tial permesas al ni doni al vi kelkajn observojn kiujn ni faris koncerne ilian situacion.

La palestinanoj bonŝance ne statas tiel malbone kiel certaj volas aserti.

Ni ofte ekhavas la impreson ke viaj amikoj loĝas en la plej malbona najbaraĵo en la mondo. Estas evidente ke ili ne loĝas en la plej bona, sed ankaŭ ne en la plej malbona.

Kiam UN rangigas la landojn de la mondo laŭ variabloj kiel antaŭvidata vivodaŭro, kapablo legi kaj skribi, nivelo de edukado, Malneta Enlanda Produkto (MEP) po enloĝanto kaj aĉetpovo, la palestinanoj en Cisjordanio kaj la Gaza-strio estas kiel 106-aj (HDI-tabelo de 2008).

Kiel komparo la arabaj fratoj kiuj loĝas muron ĉe muro, la sirianoj kaj egiptoj, estas respektive kiel 105-aj kaj 116-aj. La palestinanoj rangiĝas pli bone ol la meznombro de la arabaj landoj koncerne ĉiujn ĉefnombrojn pri vivodaŭro kaj edukado. Popoloj en pli ol 70 ŝtatoj kaj regionoj en la mondo estas pli malbonaj en tiu ĉi rangiĝo ol viaj amikoj.

Tiuj ĉi nombroj estas des pli impresaj kiam ni konsideras ke pluraj palestinaj grupoj estas elektintaj militadon kontraŭ la najbarŝtato kiel ĉefan strategion.

En jaro 2009 estis pli kaj pli ofte raportita pri forta ekonomia kresko en Cisjordanio. Tio aparte dependas de tio ke la Palestina Aŭtoritato havigis pli efikajn policistarojn por starigi publikan ordon.

La palestinanoj travivas multe malpli da militoj ol multaj aliaj popoloj.

Ankaŭ koncerne militojn kaj armitajn konfliktojn la palestinanoj ne statas plej malbone.

La palestinanoj ja travivis siajn dozojn da suferoj en tiu ĉi kunteksto, sed certaj volas aserti ke tiuj estas grandparte aŭ parte proprakulpe kaŭzitaj. Tiun debaton ni ne tenos tie ĉi.

Estas tamen nekontestebla fakto ke furiozas nenombreble da militoj kaj konfliktoj kiuj estas multe pli sangaj ol tiuj en kiuj viaj amikoj estas enmiksitaj.

En la mapo ĉi-supre la grando de la regionoj en la mondo estas prezentita per relativa grando laŭ la nombro de mortigitoj en militoj kaj konfliktoj ene de la regiono proporcie al la tuta nombro de mortigitoj en militoj en la mondo. La nombroj estas de jaro 2002.

La nombro de mortigitoj en ambaŭ flankoj de la “intifado” de la palestinanoj konsistigis kune malpli ol unu procenton el la nombro de mortigitoj en militoj en 2002, eĉ kvankam estis la plej sanga jaro de la dua intifado.

Norvega “spertulo pri la Mezoriento”, kiu estis proparolanto de la politika agendo de viaj amikoj dum pluraj jardekoj, celas ke la nova ŝtato kiu estis fondita en la najbaraĵo de la palestinanoj en 1948 eble estas la plej granda morala dilemo en nia tempo.

Tiakaze ni devas nin demandi: Kiom da gehomoj mortintaj en la militoj montrataj per la landograndoj sur la mapo, rilatas eĉ iomete kun tiu ŝtato?

La akuzo fariĝas eĉ pli harstariga kiam oni rigardas konforman mapon pri la nombro de mortigitoj dum la tuta periodo 1945 – 2000.

Se vi havas la impreson ke la najbaroj de la palestinanoj estas la plej teruraj militinstigantoj en la mondo, tio estas aŭ ĉar vi fariĝis viktimo de tordita gardado de novaĵoj aŭ de kontraŭjudisma propagando de eŭropa aŭ islamisma speco.

La palestinanoj ricevas pli da ekonomia subteno po enloĝanto ol iu alia popolo.

Se ne viaj amikoj ĉiam ricevas tiel multe de sia plej proksima najbaro, ili havas multajn kaj donacemajn amikojn ĉirkaŭ la mondo.

Neniu popolo ricevas tiel multe da internacia subteno kiel la palestinanoj po enloĝanto. La subteno estas ofte pli granda ol tiu kiun la plej malriĉaj kaj plej milite difektitaj afrikaj landoj ricevas.

La palestinanoj ricevas ankaŭ el Norvegio multe pli da subteno po enloĝanto ol iu alia popolo sur la tero.

La palestinanoj neniam estis pli proksime al nacia suvereneco ol tio kio ili nun estas.

Internacia subteno al viaj amikoj ne nur venas en la formo de mono. Estas ankaŭ donata evidenta politika subteno por iliaj naciaj ambicioj.

Vi devas memori ke la palestinanoj neniam antaŭe havis propran ŝtaton. Neniam estis iu Palestino. Viaj amikoj tial neniam estis pli proksime al iu nacia suvereneco ol tio kio ili estas hodiaŭ.

En la 1990-aj jaroj estis starigita la Palestina Aŭtoritato. Preskaŭ ĉiuj palestinanoj en Cisjordanio kaj la Gaza-strio per tio subiĝis al civila palestina regado, la plejparto ankaŭ al palestina sekureca regado.

La internacia komunumo estas preparita agnoski la starigon de la ŝtato Palestino tiel baldaŭ kiam fina pacinterkonsento troviĝas.

La palestinanoj povas ekhavi propran ŝtaton kiam ili akceptas ke la najbaroj retenu la sian.

En la pacintertraktoj en 2000/2001 kaj en 2007/2008 evidentiĝis kio pli ol io alia malhelpas al pacsolvo inter la palestinanoj kaj ilia plej proksima najbaro.

Kaj Jaser Arafat kaj Maĥmud Abbas malakceptis proponojn pri fondado de palestina ŝtato en la tuta Gaza-strio kaj preskaŭ tuta Cisjordanio.

La palestinaj estroj oste malmole malcedis la postulon ke pli ol 5 milionoj da palestinanoj (la idaro de la rifuĝintoj de 1948) havu la rajton ekloĝiĝi en la najbara ŝtato kaj per tio fundamente ŝanĝi la demografian kunmetadon de tiu ĉi ŝtato.

En tiu ĉi mallonga letero mi ne povas tuŝi ĉiujn detalojn pri kial tio estas rifuzita de la najbaroj de viaj amikoj.

Tute mallonge: La najbara ŝtato de la palestinanoj havas evidentan plimulton de popolo kiu estis sen propra ŝtato dum multaj jarcentoj. La spertoj de tio estis tre malbonaj kaj en Eŭropo kaj en Mezoriento.

Ekde 1948 tiu ĉi najbara popolo estis plimulto en sia propra ŝtato, en la sama regiono kie ilia religia ĉefcentro troviĝis dum la lastaj tri mil jaroj.

La najbaroj de viaj amikoj havas nur unu ŝtaton en la mondo kie ili estas plimulto, nur unu ŝtaton kie ilia lingvo estas nacia lingvo, nur unu ŝtaton kie la ŝtato estas stampita de ilia religio. Ili ne povas perdi ĝin.

Por viaj amikoj – la palestinanoj – la situacio estas alia. Ili jam estas plimulto en la ŝtato Jordanio, evidenta plimulto en pli ol 20 ŝtatoj parolas ilian lingvon kaj evidenta plimulto en pli ol 50 ŝtatoj havas la saman religion.

Se la palestinanoj rezignas la postulon pri “rajto reveni”, la najbaroj ekkomprenos ke viaj amikoj antaŭ ĉio estas okupataj de ekhavo de propra ŝtato en Cisjordanio kaj la Gaza-strio. Hodiaŭ evidenta plimulto de la najbaroj havas la impreson ke la palestinaj estroj ne akceptis la identecon kaj konstucian leĝon de la najbara ŝtato.

Eble la plej grava helpo kiun vi povas doni al viaj amikoj estas kuraĝigi ilin akcepti aliajn solvojn ol moviĝon al la najbara ŝtato.

Tradukita el la norvega: Brev til venner av palestinerne

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.

Amiko de Israelo ne malamas palestinanojn

30 Oktobro 2010

En tiu ĉi blogo mi ĝis nun ĉefparte defendis la judan popolon kaj ĝian patrujon – Israelon. Kiel ĉiuj scias la judoj estas la plej persekutata popolo en la mondo. La celo de la fondado de Israelo en jaro 1948 estis krei sekuran havenon por la juda popolo – sekuran lokon kie la juda popolo estus povonta vivi en sekureco kaj trankvilo.

Dum la jarmiloj la juda popolo estis trafata de multe da malamo. Hodiaŭ tiu ĉi malamo ĉefparte ne estas celata al la juda popolo sed al ĝia hejmlando Israelo. La ĉefparto de la malamo venas el la najbaraj landoj de Israelo.

En la mondo troviĝas multaj konfliktoj kaj oni povus blogi pri multaj el tiuj. Malgraŭ tio mi blogas pri la konflikto inter Israelo kaj ties malamikoj. La kaŭzo estas ke tiu ĉi konflikto daŭre estas aktuala. Troviĝas konfliktoj pri kiuj oni bedaŭrinde tute ne raportas. Raportoj pri Israelo tamen aperas tre ofte en la amaskomunikiloj.

Samkiel la juda popolo dum la historio havis multajn malamikojn, ĝia hejmlando havas hodiaŭ multajn malamikojn. Tiel malamata lando bezonas amikojn. Mi estas amiko de Israelo kaj la juda popolo. Tio tamen ne signifas ke mi estus malamiko de la palestinanoj.

Miaopinie estas malfacile – se ne tute neeble – kompreni la palestinanojn se oni ne posedas bazan komprenon pri Israelo. La rajto de Israelo ekzisti estas multfoje pridubata. En tiu ĉi blogo mi defendas la rajton de Israelo ekzisti. Tio ne signifas ke mi aŭtomate subtenas ĉion kion Israelo faras. Tamen oni memoru ke Israelo estas tre minacata lando. Tion oni pripensu antaŭ ol oni juĝas pri la agadoj de Israelo. Ĉar la lando estas tiel minacata tiu ĉi lando ankaŭ havas la rajton sin defendi – samkiel ĉiuj aliaj landoj.

Samkiel troviĝis (troviĝas) multaj malveraĵoj pri la juda popolo dum la historio, troviĝas hodiaŭ tre multe da malveraĵoj pri Israelo. Bedaŭrinde tiaj malveraĵoj estas eĉ diskonigitaj fare de la amaskomunikiloj.

Oni atentu ke la malamo kontraŭ tiu ĉi eta lando estas tiel granda ke la malamikoj de Israelo diskonigas malveraĵojn pri la lando por devojigi estrojn en aliaj landoj. Tion la malamikoj de Israelo faras por favori siajn celojn.

Israelo estas plenrajta lando. Israelo havas la rajton ekzisti. Oni ne devas subteni ĉion kion Israelo faras, sed kiam oni kritikas Israelon oni faru tion surbaze de la samaj principoj laŭ kiuj oni kritikas aliajn landojn.

La palestinanoj kompreneble ankaŭ suferas kaj bezonas amikan traktadon. Ilia suferado tamen ne estas kaŭzita de la agadoj de Israelo. La malamikoj de Israelo klopodas prezenti la situacion kvazaŭ la suferado de la palestinanoj estus kaŭzita de Israelo. La afero tamen ne estas tiel simpla.

Samkiel la tre malamata juda popolo dum la historio bezonis amikojn, ĝia lando Israelo bezonas amikojn hodiaŭ. Estas grave atenti ke amikoj de Israelo ne malamas palestinanojn. Oni tamen ne favoras la paciĝon se oni estas amiko de la palestinanoj kaj samtempe pridubas la ekzistorajton de Israelo aŭ nur kulpigas Israelon pro la malbonaĵoj okazantaj en Mezoriento.

Por povi esti amiko de la palestinanoj estas grave posedi ian bazan komprenon pri Israelo. Tiel eblas ke oni samtempe, estante amiko de la palestinanoj, ne malamas Israelon kaj la judan popolon kaj samtempe ne fidas al la malveraĵoj pri Israelo kaj la juda popolo kaj ankaŭ ne diskonigas tiajn malveraĵojn. Oni devas povi esti amiko de la palestinanoj sen pridubi aŭ malami Israelon kaj la judan popolon.

Oni atentu ke Israelo estis fondita pro tio ke la juda popolo estis tiel altgrade persekutata dum la historio. Tial la ekzisto de juda ŝtato estas nepra necesaĵo. La radiko de la konflikto inter Israelo kaj ties malamikoj ne nur estas la ekzisto de Israelo, sed ke granda parto de la monda judaro ĉeestas en Mezoriento – la regiono en la mondo el kiu ili origine devenas. La araba kaj muzulmana mondo havas problemojn akcepti tion. Do la problemoj ne malaperus se Israelo kiel lando ĉesus ekzisti. Israelo ekzistas por ke la juda popolo havu sekuran havenon. La historio montris ke tio estas nepra necesaĵo. Do Israelo estas ŝirmilo por la judoj ne nur kontraŭ la malamo devenanta el la proksimo de la lando, sed ankaŭ kontraŭ la malamo devenanta el iu alia loko. Kompreneble estas tre malĝoje ke la judoj estis tiel persekutataj dum la historio kaj ke ili nun eĉ ne estas lasitaj vivi en paco kaj trankvilo en sia propra hejmlando.

Ni kune favoru la paciĝon inter Israelo kaj ties malamikoj. Ni kune malkaŝu la malveraĵojn kiuj bedaŭrinde troviĝas kaj estas diskonigitaj pri Israelo kaj la juda popolo. La situacio en Mezoriento ne estas facila, sed ni ne rezignu la esperon. Paco ĉiam eblas. La espero neniam estas perdita.

Bona komenco estas havigi bazan komprenon pri la afero: Israelo rajtas ekzisti. Israelo estas tre minacata kaj rajtas tial defendi sin laŭbezone. Oni ne devas subteni ĉion kion Israelo faras, sed kiam oni kritikas la landon oni kritiku surbaze de la samaj principoj laŭ kiuj oni kritikas aliajn landojn. Israelo multe faris por atingi pacon kun siaj malamikoj. Estas malĝuste kulpigi Israelon pro ĉiuj malbonaĵoj okazantaj en Mezoriento.

Ni favoru la paciĝon kaj tial ni ne fidu al la malveraĵoj kiuj estas dissemitaj pri Israelo kaj la juda popolo. Se oni fidas al tiaĵoj ni ja favoras la malamon kaj tiel malfavoras la paciĝon. Kompreneble estas tute pravigite esti amiko de la palestinanoj, defendi ilin kaj labori por pli bona estonteco al ili. Tamen mi tro ofte renkontis amikojn de la palestinanoj kiuj pli malpli pridubas Israelon kaj la judan popolon kaj eĉ diskonigas malveraĵojn pri Israelo kaj la judoj. Tia sinteno ne favoras la paciĝon sed malgrandigas la premison por paciĝo.

Kiel mi jam antaŭe skribis: oni devas povi esti amiko de la palestinanoj sen pridubi aŭ malami Israelon kaj la judan popolon. Tio validas ankaŭ male: oni devas povi esti amiko de Israelo sen pridubi aŭ malami la palestinanojn.

La situacio en Mezoriento ne estas facila. Tamen paciĝo inter Israelo kaj ties malamikoj tute eblas. Ni povas kune kontribui al la paciĝo per havigi bazan komprenon pri la afero kaj kontraŭlabori la malveraĵojn kaj la malamon. Tiel ni ĉiuj povas partopreni je la paciĝo!

Pacan kaj varman daŭrigon de la aŭtuno mi deziras al ĉiuj legantoj!

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.

Kritikado de Israelo kaj kontraŭjudismo

1 Septembro 2010

Tradukita el la sveda: Israelkritik och antisemitism. La artikolo aludas al la sveda debato pri la Mezoriento, sed tio ne estas problemo ĉar la informoj aplikeblas tutmonde.

En la sveda debato pri la Mezoriento iuj debatantoj estas foje akuzitaj esti kontraŭjudistoj. Multaj porpalestinaj debatantoj diras male ke porisraelaj aŭ judaj debatantoj utiligas la nocion kontraŭjudismo kiel batalilon por subfosi efektivajn argumentojn. Sveda Israelinformejo kompreneble opinias ke oni rajtas kritiki la israelan ŝtaton, precize kiel oni rajtas kritiki ĉiujn aliajn landojn en la mondo konforme al la parollibereco. Troviĝas tamen okazoj kiam kritiko de la israela ŝtato transiras fariĝi kontraŭjudismo.

Kontraŭjudismo signifas malamon de judoj kaj diskriminacion de judoj. Troviĝas aro da malnovaj antaŭjuĝoj kaj mitoj pri la juda popolo kiuj ankoraŭ pluvivas (por pliaj informoj pri tiuj vidu ekz. http://eo.wikipedia.org/wiki/Kontraŭjudismo).

Per la fondiĝo de la israela ŝtato ankaŭ la kontraŭjudismo ŝanĝiĝis. Israelo ja estas la hejmlando de la juda popolo kaj per tio nova formo de kontraŭjudismo evoluis kiu celas Israelon. Tiu ĉi formo aperas de tempo al tempo en la debato pri Mezoriento kaj por ke oni scius kiam tio okazas ni ĉi-sube listigis la tri plej oftajn ekzemplojn pri kiam kritiko kontraŭ Israelo transiras al kontraŭjudismo. Tio tamen ne estas ia tute kompleta listo kaj ankaŭ kontraŭjudismo de la malnova tipo troviĝas en la debato pri Mezoriento.

1. Pridubado de la ekzisto de Israelo

Israelo estas la hejmlando de la juda popolo. La ligo de la judoj al Israelo estas pli ol 3000-jara kaj troviĝas je la politika, kultura, demografia kaj la religia niveloj. Dum tiuj 3000 jaroj ĉiam loĝis judoj en Israelo kaj la judoj ankaŭ estas la ununura popolo kiu havis ŝtatfondiĝon en la regiono. Aserti ke Israelo ne havas ekzistorajton estas forigi la rajton de la juda popolo je sia propra lando. Tio estas kontraŭjudismo ĉar homoj ĝenerale havas memdecidrajton kaj ankaŭ ĉar oni neas la historion de la juda popolo. Neniam ja okazas ke iu kritikas ekz. la rajton de la svedoj al propra lando – Svedio. Fariĝas eĉ pli absurde kiam iuj debatantoj subtenas la memdecidrajton kaj propran landon de la palestinanoj same kiam oni neas al la judoj la samon.

2. Kiam al Israelo estas atribuita ecoj kaj agoj de “monstra” karaktero

Kiel la lando de la juda popolo Israelo estas simbolo por la juda. Okazas en la debato pri Mezoriento ke Israelo estas priskribita faranta monstrajn agojn kaj posedanta ecojn kiuj estas vere malicaj. Tiuj ĉi ecoj kaj agoj neniel estas ligitaj al la realeco, sed estas ofte klaraj fabrikaĵoj. Unu ekzemplo estas ke Israelo foje estas priskribita kiel faranta holokaŭston al la palestina popolo. Tio kompreneble estas tute absurde. Dum la Holokaŭsto Nazia Germanio ekstermis 6 milionojn da judoj en sistema kaj industria procedmaniero. Egaligi la konflikton inter Israelo kaj la palestinanoj, teritoria konflikto kun mortintoj en ambaŭ flankoj je nivelo malproksime de tiu de la dua mondmilito, kun la Holokaŭsto fariĝas per tio esprimo de kontraŭjudismo. Precize la komparo kun la Holokaŭsto fariĝas insultega ĉar antaŭ ĉio estis judoj kiuj estis elmetitaj. En la gazetaro estas ankaŭ foje skribite ke Israelo direktas la mondon, la amaskomunikilojn ktp. per influo je alta nivelo – klasika malnova kontraŭjuda mito novspeca. Plue troviĝas artikoloj en kiuj sur senkaŭzaj informoj estas asertate ke Israelo utiligas precipe malicajn kaj rilate al internacia juro abomenajn metodojn kiel nervotrafajn gasojn kiuj nur trafas arabojn, strangajn ĥemiajn armilojn interalie.

3. Misproporcie negativa fokuso al Israelo kompare kun aliaj konfliktoj/popoloj en konflikto

Troviĝas misproporcie granda fokuso al Israelo en la svedaj amaskomunikiloj. La konflikto estas grandblovita kaj pligrandigita kompare kun aliaj konfliktoj ĉirkaŭ la mondo. Kial precize la juda lando kaj tio kion la juda popolo faras, estas enfokusigite? Mortas multoble pliaj en konfliktoj en Irako, Sudano, Rusio, Ĉeĉenio, Kongo sed oni ne konsideras tiujn konfliktojn en sama grado. Povus esti asertate ke tio dependas de kontraŭjudismo – malfacilaĵo por la malnova Eŭropo forlasi sian fokuson al la juda popolo kiel io malbonvola. Iuj intelektuloj asertas ankaŭ ke per la prezentado de Israelo kiel malica aperaĵo, fariĝas pli facile por Eŭropo trakti sian propran malserenan historion kontraŭ la juda popolo. Tiu ĉi konduto riskas konduki al eĉ pli da kontraŭjudismo ĉar la juda popolo estas prezentata kiel pli “malica” kompare kun aliaj.

En la angla oni ofte parolas pri “Three D:s” (tri D-oj)

  1. Double standards (duoblaj normoj)
  2. Demonization (demonecigo)
  3. Delegitimization (senlegitimigo)

Pliaj fontoj:

David Matas ”Aftershock – Anti-Zionism and Antisemitism”
www.adl.org
http://antisemitismus.net/europa/sharansky-1.htm (The three D:s)

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.

La demonecigo de Israelo

30 Aŭgusto 2010

Israelo estas ofte priskribita per la jenaj vortoj:

  • Israelo malobservas internaciajn leĝojn.
  • Israelo devus esti punita pro sia aĉa konduto.
  • Israelo estas reĝimo.
  • Israelo estas rasisma ŝtato.
  • Israelo estas apartisma ŝtato (apartheid).
  • Israelo estas nazia ŝtato.

Sekvas kelkaj pripensadoj pri tiuj ĉi priskriboj:

  • Oni fakte ne priskribas aliajn landojn per tiaj vortoj – nur Israelon. Tio estas malbonege, konsiderante ke Israelo estas la ununura demokratio en Mezoriento. Israelo tutsimple ne estas tia, kiel oni priskribas la landon per tiuj vortoj. Priskribi Israelon tiel fariĝas granda problemo en la traktado de la konfliktoj en Mezoriento, ĉar oni ne donas la ĝustan bildon de Israelo, sed malĝustan.
  • Israelo kompreneble ne estas perfekta lando – ĉar ne troviĝas tute perfektaj landoj, sed priskribi Israelon kiel “reĝimon” aŭ “rasisman landon” aŭ “nazian landon” estas ne nur troige kaj malĝuste, sed ankaŭ malicege kaj nemorale.
  • La priskribado de Israelo per tiaj vortoj dependas – verŝajne plejparte – de la judeco de Israelo. Samkiel oni malestime priskribis judojn dum la historio, oni hodiaŭ priskribas Israelon malestime. Tio estas moderna kontraŭjudisma fenomeno kondamninda.
  • La priskribado de Israelo per tiaj vortoj ne kreas bonan etoson. Bona etoso estas premiso por la paciĝo. Priskribi Israelon per tiaj vortoj kreas malbonan etoson kaj tio ne favoras la eblojn al paciĝo. Tia priskribado de Israelo instigas al malamo kaj netoleremo. Tio tute kaj plene kontraŭlaboras la paciĝon. Tia demonecigo de lando estas morale malĝuste.
  • Israelo ne agadas pli malbone ol aliaj okcidentaj landoj (ekz. Germanio aŭ Francio), sed klopodas agi kiel eble plej bone. Tial tia priskribado de Israelo ne baziĝas sur la vero, sed fontas el nescio aŭ eĉ el konscia malamo kaj netoleremo kontraŭ Israelo.
  • Kondamnendaj estas la malamikoj de Israelo kaj la agadoj de tiuj. Tio estas la terorado kaj minacado de Israelo fare de Irano, Hizbulaho kaj Hamaso. Ofte Israelo – la minacato kaj viktimo – estas pli kritikata kaj kondamnata ol la teruraj malamikoj de Israelo. Tiel ne povas esti! La malamikoj de Israelo estas tiuj kiuj devas esti akre kritikataj, kondamnataj kaj kontraŭlaborataj – ne Israelo kiu estas la viktimo!
  • Enkadre de la parollibereco oni kompreneble rajtas kritiki ankaŭ Israelon – kiel oni rajtas kritiki kiun ajn landon, sed se oni kritikas Israelon alimaniere ol oni kritikas aliajn landojn, ni vojerariĝas. Bedaŭrinde tiu ĉi fenomeno okazas pli ofte ol oni povus kredi. Oni ne povas postuli de Israelo aferojn kiujn oni ne postulas de aliaj landoj. Ni devas pritrakti Israelon surbaze de la samaj principoj laŭ kiuj ni pritraktas aliajn landojn.

Ne ĉiam kondamnu Israelon. Ne demonecigu Israelon. Anstataŭe kondamnu la malamikojn de Israelo kaj la agadon de tiuj. Tiel ni kreas ĝustajn premisojn por paciĝo. Paciĝon ni ĉiuj ja sopiras!

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.

La sekurecaj konsideroj de Israelo

26 Aŭgusto 2010

Parolante pri la konflikto inter Israelo kaj ties malamikoj oni devas konsideri la cirkonstancojn en kiuj Israelo estis kaj estas. La tuta konflikto devus esti unika. Neniu alia lando geografie tiel malgranda estis tiel multajn fojojn atakita de tiel multaj landoj. Israelo estis atakita en 1948, 1967 kaj 1973. Tiuj spertoj de Israelo postulis ke la lando devis fari aranĝojn rilatantajn al sekureco – samkiel ĉiu ajn alia lando farus estante en simila situacio.

La unua severa minaco kontraŭ Israelo okazis en 1948. Tuj post la sendependa deklarado Israelo estis atakita de siaj najbaraj landoj. Israelo venkis tiun ĉi militon. Du ĉefaj rezultoj de tiu ĉi milito estis ke Israelo konservis sian sendependon kaj ke proksimume 700 000 palestinaj araboj fuĝis.

Troviĝas tiuj kiuj opinias ke Israelo konscie forpelis la arabojn. Tamen la israela historiisto Benny Morris konkludis el siaj esploroj ke ne troviĝis ia ajn israela plano forpeli la araban loĝantaron. La opinioj pri Israelo varias kaj tial ankaŭ la opinioj pri la agadoj de Israelo varias. Oni tamen devas distingi inter opinioj kaj realaj historiaj faktoj. Kelkaj homoj opinias ke Israelo volis/volas pligrandiĝi kaj forpeli la araban loĝantaron aplikante kaŝitajn planojn. Kiel oni vidas tiujn aferojn dependas kompreneble de tio kiel oni vidas la judojn. Troviĝas kaj troviĝis tendencoj vidi la judojn kiel pli-malpli malicajn. Troviĝas kaj troviĝis ja ankaŭ klasikaj kontraŭjudismaj tendencoj laŭ kiuj la judoj havas malicajn kaŝitajn planojn, superregas la mondon ktp. Tia kontraŭjudisma pensmaniero povas ankaŭ transiĝi al kiel oni perceptas Israelon kiel landon kaj la agadojn de la judoj rilate al la estiĝo de Israelo kaj la defendaj operacioj de Israelo dum la historio de la lando. Ĉiuj homoj kompreneble rajtas posedi proprajn opiniojn ankaŭ pri tiuj ĉi aferoj, sed opinioj ke Israelo kaj la judoj estus iel malicaj, kaj tial estus uzantaj nemoralajn rimedojn, kiel ekz. kaŝitajn planojn, ne baziĝas sur realaĵoj. Ekzistas ankaŭ danĝero ke tiaj opinioj fariĝas kontraŭjudismaj, ĉar ili enhavas klasikajn kontraŭjudismajn prezentadojn.

Koncerne la palestinajn rifuĝintojn oni devas konsideri ke parto de la araboj dum longa tempo antaŭ la sendependiĝo de Israelo uzis perforton kontraŭ la juda komunumo en la kolonia mandato Palestino. Post la sendependiĝo de Israelo la najbaraj landoj atakis la landon. Oni devas konsideri ke tiu ĉi situacio – atakantaj arabaj najbarlandoj kaj batalema kaj ribelema araba loĝantaro kaj precipe la kombino de tiuj ĉi du aferoj – estis severega minaco kontraŭ la judoj en Palestino kaj ankaŭ kontraŭ la ekzisto de Israelo. Grava demando estas: kiajn rimedojn lando estas rajtigita fari en tiel severega situacio?

Konsiderende estas ankaŭ ke Israelo estas sufiĉe malgranda lando. Entute konsiderante ke la najbaraj landoj de Israelo ĉiuj samtempe atakis tiun ĉi sufiĉe malgrandan landon, kiu krome havis parte bataleman kaj ribeleman araban loĝantaron, devus esti memkompreneble ke Israelo ne havis aliajn alternativojn ol forpeli parton de la araba loĝantaro por garantii la estontan ekziston de juda komunumo en Palestino. Oni memoru ke Israelo ne forpelis la tutan araban loĝantaron, sed nur parton. Granda parto de la araba loĝantaro forlasis la teritorion pro la simpla kaŭzo ke estis milito, parto estis admonita de la arabaj estroj forlasi la teritorion kaj parto estis forpelita de la israela armeo.

Kiel mi jam diris: oni rajtas posedi proprajn opiniojn ankaŭ pri tiuj ĉi aferoj. La kaŭzo de la israela forpelo de parto de la araba loĝantaro estis tamen la sekureco. Opinioj ke la judoj celis atingi tion per nemoralaj rimedoj, kiel ekz. “kaŝitaj planoj”, ne baziĝas sur realaĵoj. Devus esti memkompreneble ke la judoj estis fervoraj ekhavi propran landon konsiderante la subpremadon, perforton, persekutadon, mistraktadon kaj eĉ amasbuĉadon kiujn la juda popolo devis fronti dum la historio. Ĉar kaj judoj kaj araboj havas rajtojn al tiu ĉi teritorio, ili devas vivi tie kune. Kiel ili tion devus fari estas afero pri kiu ambaŭ popoloj kune devas interkonsenti. Ni ankoraŭ – post pli ol 60 jaroj – estas sur tiu vojo.

La sekva fojo kiam Israelo estis severe minacata estis en jaro 1967. Tiam la najbaraj landoj de Israelo denove atakis la landon. Israelo transvivis ankaŭ tiun ĉi militon, kaj la defendado sukcesis tiel bone ke “novaj” teritorioj estis ekregitaj de Israelo. Ankaŭ tio estas objekto de viglaj debatoj kaj diskutoj, kaj precipe la motivo de la israela ekregado de tiuj “novaj” teritorioj estas grandskale pridiskutata kaj pridebatata. Ankaŭ rilate al tio troviĝas homoj kiuj pensas ke Israelo deziris pligrandiĝi kaj forpeli la araban loĝantaron per nemoralaj rimedoj kaj kaŝitaj planoj. La ĉefa kialo de la ekregado de tiuj ĉi teritorioj estis tamen denove la afero de sekureco. Oni ankaŭ konsideru ke Israelo ekhavis la regadon de tiuj teritorioj en defenda milito, ne en milito kiun ili mem lanĉis.

Sekvas anglalingva filmeto pri la sekurecaj konsideroj de Israelo. La filmeto estas spektinda kvankam oni ne komprenas la anglan, ĉar la grafiko donas bonan kaj klaran bildon pri la afero. Jen la filmeto kaj resumo en esperanto pri la aferoj prezentataj en la filmeto:

  • Ĉiu nacio havas rajtojn al sindefendo kaj al sekuraj landlimoj.
  • La distanco inter la Jordana Valo kaj la Mediteraneo estas nur 44 mejloj (70 km).
  • Israelo havas rajtojn al sekuraj landlimoj laŭ la rezolucio 242.
  • La Jordana Valo estas natura barilo inter Israelo kaj la najbaroj de Israelo. Por ke Israelo povus defendi sin, la lando devas regi la Jordanan Valon.
  • Israelo devas regi la montokreston, ĉar el la montokresto eblas por la malamiko pafi raketojn sur gravajn celojn ene de Israelo en okazaĵo de milito.
  • Se Israelo estus devigita retiriĝi al la armisticaj limoj de 1949 la distanco inter la limo kaj la Mediteraneo estus nur 9 mejloj (15 km), kiu estus neebla defendi. Tial Israelo devas regi la montokreston kaj senarmean palestinan ŝtaton.
  • La larĝaj landlimoj de Israelo ebligas ke militaviadiloj povas superflugi la landon dum nur kvar minutoj.
  • En malpli ol du minutoj malamika aviadilo povus penetri la aerspacon super la Jordana Valo kaj atingi Jerusalemon. Tial Israelo devas regi la aerspacon super Cisjordanio.
  • Por ke Israelo povus defendi sin, la lando devas regi la ĉefvojojn.

Estas gravege memori ke Israelo deziras kaj aspiras pacon. Aranĝoj faritaj de Israelo pro sekurecaj kialoj estas ofte miskomprenataj kaj per tio homoj kulpigas Israelon pri deziro pligrandiĝi kaj fari “etnan purigadon”. La agadoj de Israelo dum la historio tamen montras la malon. Israelo forlasis la Sinajan Duoninsulon kaj paciĝis kun Egiptio. Israelo ankaŭ forlasis la Gaza-strion kaj la sudan Libanon kaj paciĝis kun Jordanio. Tio tute kaj plene kontraŭdiras la asertojn kiujn oni kelkfoje aŭdas ke Israelo volus pligrandiĝi kaj forpeli la arabojn. Tio kontraŭe montras ke Israelo vere aspiras kaj deziras pacon.

La lasta teritorio por kiu ne troviĝas iu fina interkonsento estas Cisjordanio. Israelo ne povas lasi tiun ĉi teritorion kiam ajn kaj kiel ajn, ĉar la situacio en la regiono estas tiel nesekura. Irano minacas per sia nuklea programo kaj la irana prezidento elbuŝigis kelkfoje ke Israelo devus esti forviŝita el la mapo. Hizbulaho havas 30 000 – 40 000 raketojn en suda Libano kaj Hamaso minacas en la sudo. Israelo povas malstriktigi la regadon de Cisjordanio kaj la Gaza-strio nur kiam la sekureca situacio estas tia ke tio eblas. Dume Israelo devas regi tiujn teritoriojn. Tiuj aferoj estas konsiderendaj kiam oni parolas pri la konflikto inter Israelo kaj ties malamikoj. Ni devas havi la faktojn kaj ne distordi la informojn por kulpigi Israelon pri kaŝitaj planoj kaj aliaj malicaĵoj.

La sekureca situacio de tiu ĉi regiono estis streĉita ekde la naskiĝo de Israelo. La milithistorio de tiu ĉi regiono estas unika. Tiaĵo neniam okazis en alia regiono en la mondo, sed se tiaĵo estus okazinta, tiu koncerna lando tutcerte estus agadinta en sama maniero kiel Israelo estas agadinta.

La judoj estas la plej persekutata kaj mistraktata popolo en nia mondo kaj Israelo estas la plej kritikata, pridubata kaj minacata lando en la mondo. Tiuj du aferoj estas ligitaj al unu la alia. Ni nepre devas kompreni tiujn ĉi cirkonstancojn antaŭ ol eldiri aferojn pri tiu ĉi konflikto. Israelo ne estas aganta pro iuj malicaj kialoj – la lando estas aganta pro sekurecaj kialoj. Tio estu la fundamenta elirpunkto en ĉia rezonado pri tiu ĉi konflikto. Aliokaze ni vojerariĝas kaj tio estus malbonege.

Nia deziro ja estas la paciĝo de tiu ĉi regiono kaj tial oni devas vidi la sincerajn dezirojn kaj aspirojn de la juda ŝtato atingi pacon. Tial oni ankaŭ devas cedi ĉiun pensadon ke Israelo kaj la judoj farus malicaĵojn. Tian pensmanieron oni povus konsideri kiel kontraŭjudisman, ĉar oni ne pensas tiel pri aliaj popoloj aŭ landoj.

La juda ŝtato ne faras malicaĵojn – la juda ŝtato batalas por sia ekzisto. Kiel rezulto de tio la lando devis forpeli parton de sia araba loĝantaro, ĉar ĝi estis ribelema kaj batalema. Kaj ankaŭ kiel rezulto de tio la lando devas daŭre regi la Gaza-strion kaj Cisjordanion – kaj faros tion ĝis la tago de paciĝo. Dume ni ne kulpigu Israelon pri kaŝitaj planoj aŭ aliaj malicaj aferoj, sed favoru la paciĝon per kontraŭbatalado de la mensogoj kaj malveraĵoj kiuj troviĝas pri tiu ĉi ununura juda ŝtato. Tiel la tago de paciĝo eble povas veni pli frue.

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.

Judoj kun ses brakoj

20 Aŭgusto 2010

Parolo de la hispana ĵurnalistino, skribistino kaj eksa politikistino Pilar Rahola.

Kunveno en Barcelono kun cento da advokatoj kaj juĝistoj antaŭ unu monato.

Ili kunvenis por aŭskulti miajn opiniojn pri la mezorienta konflikto. Ili scias ke mi estas hereza ŝipo en la ŝiprompiĝo de “soleca pensado” koncerne Israelon, kiu regas en mia lando. Ili volas aŭskulti min, ĉar ili demandas al si, se Pilar estas serioza ĵurnalistino, kial ŝi riskas perdi sian fidindecon defendante la fiulojn, la kulpulojn? Mi respondas provoke – Vi ĉiuj kredas ke vi estas spertuloj pri internacia politiko parolante pri Israelo, sed vi fakte scias nenion. Ĉu vi kuraĝus paroli pri la konflikto en Ruando, Kaŝmiro? En Ĉeĉenio? – Ne.

Ili estas juristoj, ilia areno ne estas geopolitiko. Sed ili kuraĝas kontraŭ Israelo, kiel ĉiuj aliaj. Kial? Ĉar Israelo estas daŭre sub la amaskomunikila grandiga vitro kaj la distordita bildo malpurigas la cerbojn de la mondo. Kaj ĉar tio estas parto de tio kio estas politike korekte, tio ŝajnas esti parto de solidareco, ĉar paroli kontraŭ Israelo estas senkoste. Tiel kulturitaj homoj, legantaj pri Israelo, pretas kredi ke judoj havas ses brakojn, samkiel dum la mezepoko homoj kredis je ĉiu ajn indigniga afero.

La unua demando estas do kial tiel multaj inteligentaj homoj, parolante pri Israelo, subite fariĝas idiotoj. La problemo kiun ni kiuj ne demonecigas Israelon havas, estas ke ne troviĝas debato pri la konflikto. Ĉio kio troviĝas estas la slogano; ne troviĝas interŝanĝo de ideoj. Ni ĵetas sloganojn al unu la alia; ni ne havas seriozajn informojn, ni suferas de la sindromo de “hamburgera ĵurnalismo”, plena de antaŭjuĝoj, propagando kaj simpligo. Intelektaj pensuloj kaj internaciaj ĵurnalistoj rezignis Israelon. Ĝi ne ekzistas. Tio estas la kialo ke kiam iu klopodas iri pli transen al la “sola penso” de kritiki Israelon, li fariĝas suspekta kaj nefidela kaj estas senpere apartigita. Kial?

Mi dum jaroj klopodis respondi tiun demandon: kial?

Kial, el ĉiuj konfliktoj en la mondo, sole tiu ĉi interesas ilin?

Kial eta lando kiu batalas por transvivi estas krimigita?

Kial manipulita informo tiel facile triumfas?

Kial estas la tuta popolo de Israelo reduktita al simpla amaso de murdemaj imperiistoj?

Kial ne troviĝas palestina kulpo?

Kial Arafat estas heroo kaj Ŝaron monstro?

Fine, kial kiam Israelo estas la sola lando en la mondo kiu estas minacata de ekstermo, ĝi ankaŭ estas la sola kiun neniu konsideras kiel viktimon?

Mi ne pensas ke troviĝas ununura respondo al tiuj demandoj. Kiel estas neeble tute klarigi la historian malicon de kontraŭjudismo, estas ankaŭ neeble tute klarigi la hodiaŭan malprudenton de kontraŭisraelismo. Ambaŭ trinkas el la fonto de netoleremo kaj mensogoj. Krome, se ni akceptas ke kontraŭisraelismo estas la nova formo de kontraŭjudismo, ni konkludas ke cirkonstancoj ŝanĝiĝis, sed la plej profundaj mitoj kaj de la mezepoka kristana kontraŭjudismo kaj de la moderna politika kontraŭjudismo, estas ankoraŭ sendifektaj. Tiuj mitoj estas parto de la kroniko de Israelo.

Ekzemple la mezepoka judo akuzita pri mortigado de kristanaj infanoj por trinki ilian sangon estas rekte ligita kun la israela judo kiu mortigas palestinajn infanojn por ŝteli ilian landon. Ĉiam ili estas senkulpaj infanoj kaj nigraj judoj. Simile la judaj bankistoj kiuj volis superregi la mondon tra la eŭropaj bankoj, laŭ la mito de la protokoloj, rekte estas ligitaj kun la ideo ke la judoj de Wall Street volas superregi la mondon tra la Blanka Domo. Regado de la gazetaro, regado de la financoj, la universala konspiro, ĉio kio kreis la historian malamon kontraŭ la judoj estas hodiaŭ trovita en la malamo de la israelanoj. En la nekonscio, tiam, batas la DNA de la okcidenta kontraŭjudisto, kio kreas efikan kulturan medion.

Sed kio batas en la konscio? Kial novigita netoleremo elfluegas kun tia malamemo, enfokusigite nun, ne kontraŭ la juda popolo, sed kontraŭ la juda ŝtato? El mia vidpunkto tio havas historiajn kaj geopolitikajn motivojn, interalie la jardekojn longa sanga soveta rolo, la eŭropa kontraŭamerikismo, la energidependeco de la okcidento kaj la kreskanta islamista fenomeno.

Sed ĝi ankaŭ aperas el malvenkoj kiujn ni spertas kiel liberaj socioj, kondukante al forta etika relativismo.

La morala malvenko de la maldekstro. Dum jardekoj la maldekstro levis la flagon de libereco kie ajn troviĝis maljusteco. Ĝi estis la deponejo de la utopiaj esperoj de socio. Ĝi estis la granda konstruisto de la estonteco. Spite al la murdema malico de stalinismo malaltigi tiujn utopiojn, la maldekstro konservis sendifekta sian aŭron de batalo kaj ankoraŭ ŝajnigas montri la bonan kaj malican en la mondo. Eĉ tiuj kiuj neniam voĉdonus por maldekstraj opcioj donas grandan prestiĝon al maldekstraj intelektuloj kaj permesas al ili esti tiuj kiuj monopoligas la koncepton de solidareco. Kiel ili ĉiam faris. Tiele tiuj kiuj batalis kontraŭ Pinochet estis liberecobatalantoj, sed la viktimoj de Castro estas elpelitaj el la paradizo de herooj kaj konvertitaj al vualitaj faŝistoj.

Tiu historia perfido de libereco estas rekreita en la nuna tempo per matematika precizeco. Ekzemple la estroj de Hizbulaho estas konsiderataj herooj de rezisto, dum pacifistoj kiel la israela kantistino Noa estas insultataj sur la stratoj de Barcelono. Ankaŭ hodiaŭ, kiel hieraŭ, la maldekstro estas diskoniganta totalismajn ideologiojn, enamiĝas al diktatoroj kaj, en ĝia ofensivo kontraŭ Israelo, ignoras la detruon de fundamentaj rajtoj. Ĝi malamas rabenojn, sed enamiĝas al imamoj; krias kontraŭ la Israela Defenda Armeo, sed aplaŭdas la teroristojn de Hamaso; priploras la palestinajn viktimojn, sed malestimas la judajn viktimojn kaj kiam ĝi estas kortuŝita pro palestinaj infanoj ĝi faras tion nur se ĝi povas kulpi la israelanojn.

Ĝi neniam denuncos la kulturon de malamo aŭ ties preparo de murdado. Antaŭ unu jaro en la AIPAC-konferenco en Vaŝingtono mi faris la sekvajn demandojn:

Kial ni ne vidas manifestaciojn en Eŭropo kontraŭ la islamaj diktaturoj?

Kial ne okazas manifestacioj kontraŭ la sklaveco de milionoj da muzulmanaj virinoj?

Kial ne estas iuj deklaroj kontraŭ la uzo de bomboportantaj infanoj en la konfliktoj en kiuj islamo estas enmiksita?

Kial la maldekstro estas nur obsedita batali kontraŭ du el la plej solidaj demokratioj de la planedo, tiuj kiuj spertis la plej sangajn teroratakojn, Usono kaj Israelo?

Ĉar la maldekstro ne plu havas iujn ideojn, nur sloganojn. Ĝi ne plu defendas rajtojn, sed antaŭjuĝojn. Kaj la plej granda antaŭjuĝo de ĉiuj estas tiu celanta kontraŭ Israelo. Mi akuzas, tiuokaze, en formala maniero ke la ĉefa respondeco de la nova kontraŭjudisma malamo maskita kiel kontraŭcionismo devenas de tiuj kiuj estis devantaj ĉeesti por defendi liberecon, solidarecon kaj progreson. Malproksime de tio ili defendas despotojn, forgesas iliajn viktimojn kaj restas silentaj antaŭ mezepokaj ideologioj kiuj celas al la detruo de liberaj socioj. La perfido de la maldekstro estas aŭtentika perfido kontraŭ la moderneco.

Malvenko de ĵurnalismo. Ni havas pli da informoj en la mondo ol iam antaŭe, sed ni ne havas pli bone informitan mondon. Male la aŭtovojo de informo konektas nin ie ajn sur la planedo, sed ĝi ne konektas nin kun la vero. La hodiaŭaj ĵurnalistoj ne bezonas mapojn, ĉar ili havas Google Earth, ili ne bezonas scii historion, ĉar ili havas Vikipedion. La historiaj ĵurnalistoj, kiuj konas la radikojn de konflikto, ankoraŭ troviĝas, sed ili estas minacata specio, vorita de la “rapidmanĝa” ĵurnalismo kiu proponas hamburgerajn novaĵojn al legantoj kiuj deziras rapdidmanĝajn informojn. Israelo estas la plej observata loko de la mondo, sed spite al tio ĝi estas la malplej komprenata loko. Kompreneble oni devas konsideri la premadon de la grandaj petroldolaraj lobiadoj, kies influo al ĵurnalismo estas subtila sed profunda. La amaskomunikiloj scias ke se ili parolas kontraŭ Israelo ili havos neniujn problemojn. Sed kio okazus se ili kritikus islaman landon? Sendube tio komplikus ilian ekziston. Certe parto de la gazetaro kiu skribas kontraŭ Israelo vidus sin mem spegulitaj en la ironia frazo ne Mark Twain: “Unue havigu viajn faktojn, poste vi povas distordi ilin kiel al vi plaĉas.”

Malvenko de kritika pensado. Al ĉio oni devas aldoni la etikan relativismon kiu difinas la nunan tempon: ĝi ne estas bazita sur la neado de valoroj de civilizo, sed pli vere en ilia plej ekstrema banaleco. Kio estas moderneco?

Mi klarigos tion per tiu rakonteto: Se mi estus vojerarinta sur neesplorita insulo kaj volus fondi demokratian socion, mi bezonus nur tri skribitajn dokumentojn: la Dek Ordonojn (kiuj establis la unuan kodon de moderneco. “Ne mortigu” fondis modernan civilizon.); la Roman punkodon; kaj la Universalan Deklaracion de Homaj Rajtoj. Kaj per tiuj tri tekstoj ni povus ekiri denove. Tiuj principoj estas relativigataj ĉiutage, ankaŭ fare de tiuj kiuj asertas esti defendanta ilin.

“Ne mortigu” … depende de kiu estas la celo devas pensi tiuj kiuj, kiel la manifestaciantoj en Eŭropo, kriis en apogo al Hamaso.

“Hu ra por parollibereco!”…, aŭ ne. Ekzemple pluraj hispanaj maldekstraj organizaĵoj klopodis preni min al tribunalo akuzante min ke mi estas neisto kiel la naziistoj, ĉar mi neas la “Palestinan Holokaŭston”. Ili klopodis malhelpi al mi skribi artikolojn kaj klopodis sendi min al prizono. Kaj tiel plu… La sociala kritika amaso perdis pezon, samtempe ideologia dogmemo gajnis pezon. En tiu duobla okazado la fortaj valoroj de moderneco estis anstataŭigitaj per “malforta pensado”, vundebla je manipulado kaj manikeismo.

Malvenko de la Unuiĝintaj Nacioj. Kaj kun tio ĝisfunda malvenko de la internaciaj organizaĵoj kiuj devus protekti la Homajn Rajtojn. Anstataŭ ili fariĝis disrompitaj pupoj en la manoj de despotoj. La Unuiĝintaj Nacioj nur estas utila por islamofaŝistoj kiel Ahmadineĵad kaj danĝeraj demagogoj kiel Hugo Chávez, kio proponas al ili planedan laŭtparolilon kie ili povas kraĉi sian malamon. Kaj, kompreneble, sisteme ataki Israelon. La UN ankaŭ ekzistas por batali kontraŭ Israelo.

Fine, malvenko de islamo. Tolerema kaj kultura islamo spertas hodiaŭ la perfortan atakon de totalisma viruso kiu klopodas halti ĝian etikan evoluon. Tiu viruso utiligas la nomon de Dio por fari la plej terurajn teruraĵojn: ŝtonumas virinojn, sklavigas ilin, utiligas junulojn kiel homajn bombojn. Ni ne forgesu: Ili mortigas nin per poŝtelefonoj konektitaj al la mezepoko. Se stalinismo detruis la maldekstron kaj naziismo detruis Eŭropon, islama fundamentismo estas detruanta Islamon. Kaj ĝi ankaŭ havas kontraŭjudisman DNA:on. Eble islama kontraŭjudismo estas la plej serioza netolerema fenomeno en niaj tempoj; fakte ĝi infektas pli ol 1400 milionojn da homoj kiuj estas edukitaj, amase, en malamo kontraŭ la judoj.

En la vojkruciĝo de tiuj malvenkoj estas Israelo. Orfa kaj forgesita de racia maldekstro, orfa kaj forlasita de serioza ĵurnalismo, orfa kaj rifuzita de deca UN kaj rifuzita de tolerema Islamo, Israelo spertas la paradigmon de la 21-a jarcento: la manko de solida devo kun la valoroj de libereco. Nenio ŝajnas strange. Juda kulturo reprezentas, kiel nenio alia, la metaforon de koncepto de civilizo kiu hodiaŭ spertas atakojn el ĉiuj flankoj. La judoj estas la termometro de la monda sano. Kiam ajn la mondo havis totalisman febron, ili suferis. En la hispana mezepoko, en la kristanaj persekutadoj, en la rusaj pogromoj, en la eŭropa faŝismo, en la islama fundamentismo. Ĉiam la unua malamiko de totalismo estis la judo. Kaj en tiuj tempoj de energidependeco kaj sociala necerteco, Israelo inkluzivas, en sia propra karno, la eternan judon.

Paria nacio inter nacioj, por paria popolo inter popoloj. Tio estas kial la kontraŭjudismo de la 21-a jarcento vestis sin per la efika maskado de kontraŭisraelismo, aŭ ĝia sinonimo, kontraŭcionismo. Ĉu ĉiu kritikado de Israelo estas kontraŭjudismo? NE. Sed ĉia hodiaŭa kontraŭjudismo fariĝis antaŭjuĝo kaj demonecigo de la juda ŝtato. Novaj vestaĵoj por malnova malamo.

Benjamin Franklin diris: “Kie libereco estas, tie estas mia lando.” Kaj Albert Einstein aldonis: “La mondo estas danĝera loko. Ne pro la homoj kiuj estas malicaj; sed pro la homoj kiuj nenion faras pri tio.” Tio estas la duobla devo, tie kaj nun; neniam restu neaktiva antaŭ malico en ago kaj defendu la landojn de libereco.

Dankon.

Tradukita el la angla: Jews with Six Arms

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.