Posts Tagged ‘apartismo’

Uzante malveron kiel veron

2 Oktobro 2010

Tiu ĉi teksto klarigas kiel la prezentado de okazaĵoj povas transformiĝi.

Ŝablono: okazaĵo > kion la judoj/Israelo faris > kiel la afero ofte estas prezentata

La judoj bezonas propran landon pro la persekutoj > La judoj aĉetas landpecojn en la regiono kie antikva Izraelo iam troviĝis > “La judoj ŝtelis la landon de la palestinanoj”, “Israelo okupadas Palestinon” (Neniam ekzistis sendependa ŝtato nomata Palestino.)

La najbaroj de Israelo atakas la landon > Palestinanoj fuĝas > “Israelo forpelis la palestinanojn kaj ŝtelis ilian landon” (Normale militoj kaŭzas rifuĝantojn.)

Teroremaj palestinanoj teroras kontraŭ Israelo > Israelo devas detrui bombfarejojn kiuj estas en ordinaraj hejmoj > “Israelo detruas palestinajn domojn”

Teroremaj palestinanoj teroras kontraŭ Israelo > Israelo devas enprizonigi ilin > “Israelo enprizonigas palestinanojn”

Teroremaj palestinanoj teroras kontraŭ Israelo > Israelo devas konstrui sekurecan barilon por protekti siajn civitanojn > “Israelo konstruis muregon”, “Israelo subpremas la palestinanojn”, “Israelo estas apartisma ŝtato”

Teroremuloj en la Gaza-strio pafas raketojn kaj grenadojn en Israelon > Israelo defendas sin kaj mortigas centojn da teroristoj > “Israelo amasbuĉas palestinanojn”, “Israelo estas tro perforta”

Troviĝas raketpafantaj teroremuloj en la Gaza-strio > Israelo starigas blokadon por ke la teroremuloj ne havigu armilojn, provizaĵoj kaj nutraĵoj estas enlasataj > “Israelo subpremas la palestinanojn”, “Israelo enprizonigas la gazaanojn en granda prizono”, “En la Gaza-strio estas homa katastrofo”, “For la blokado!” (Neniam paroloj kiel “for la teroristoj!”)

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.

Advertisements

La demonecigo de Israelo

30 Aŭgusto 2010

Israelo estas ofte priskribita per la jenaj vortoj:

  • Israelo malobservas internaciajn leĝojn.
  • Israelo devus esti punita pro sia aĉa konduto.
  • Israelo estas reĝimo.
  • Israelo estas rasisma ŝtato.
  • Israelo estas apartisma ŝtato (apartheid).
  • Israelo estas nazia ŝtato.

Sekvas kelkaj pripensadoj pri tiuj ĉi priskriboj:

  • Oni fakte ne priskribas aliajn landojn per tiaj vortoj – nur Israelon. Tio estas malbonege, konsiderante ke Israelo estas la ununura demokratio en Mezoriento. Israelo tutsimple ne estas tia, kiel oni priskribas la landon per tiuj vortoj. Priskribi Israelon tiel fariĝas granda problemo en la traktado de la konfliktoj en Mezoriento, ĉar oni ne donas la ĝustan bildon de Israelo, sed malĝustan.
  • Israelo kompreneble ne estas perfekta lando – ĉar ne troviĝas tute perfektaj landoj, sed priskribi Israelon kiel “reĝimon” aŭ “rasisman landon” aŭ “nazian landon” estas ne nur troige kaj malĝuste, sed ankaŭ malicege kaj nemorale.
  • La priskribado de Israelo per tiaj vortoj dependas – verŝajne plejparte – de la judeco de Israelo. Samkiel oni malestime priskribis judojn dum la historio, oni hodiaŭ priskribas Israelon malestime. Tio estas moderna kontraŭjudisma fenomeno kondamninda.
  • La priskribado de Israelo per tiaj vortoj ne kreas bonan etoson. Bona etoso estas premiso por la paciĝo. Priskribi Israelon per tiaj vortoj kreas malbonan etoson kaj tio ne favoras la eblojn al paciĝo. Tia priskribado de Israelo instigas al malamo kaj netoleremo. Tio tute kaj plene kontraŭlaboras la paciĝon. Tia demonecigo de lando estas morale malĝuste.
  • Israelo ne agadas pli malbone ol aliaj okcidentaj landoj (ekz. Germanio aŭ Francio), sed klopodas agi kiel eble plej bone. Tial tia priskribado de Israelo ne baziĝas sur la vero, sed fontas el nescio aŭ eĉ el konscia malamo kaj netoleremo kontraŭ Israelo.
  • Kondamnendaj estas la malamikoj de Israelo kaj la agadoj de tiuj. Tio estas la terorado kaj minacado de Israelo fare de Irano, Hizbulaho kaj Hamaso. Ofte Israelo – la minacato kaj viktimo – estas pli kritikata kaj kondamnata ol la teruraj malamikoj de Israelo. Tiel ne povas esti! La malamikoj de Israelo estas tiuj kiuj devas esti akre kritikataj, kondamnataj kaj kontraŭlaborataj – ne Israelo kiu estas la viktimo!
  • Enkadre de la parollibereco oni kompreneble rajtas kritiki ankaŭ Israelon – kiel oni rajtas kritiki kiun ajn landon, sed se oni kritikas Israelon alimaniere ol oni kritikas aliajn landojn, ni vojerariĝas. Bedaŭrinde tiu ĉi fenomeno okazas pli ofte ol oni povus kredi. Oni ne povas postuli de Israelo aferojn kiujn oni ne postulas de aliaj landoj. Ni devas pritrakti Israelon surbaze de la samaj principoj laŭ kiuj ni pritraktas aliajn landojn.

Ne ĉiam kondamnu Israelon. Ne demonecigu Israelon. Anstataŭe kondamnu la malamikojn de Israelo kaj la agadon de tiuj. Tiel ni kreas ĝustajn premisojn por paciĝo. Paciĝon ni ĉiuj ja sopiras!

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.

Israelo kaj la akuzo pri apartismo (apartheid)

2 Aŭgusto 2010

Kelkfoje oni klopodas stampi Israelon kiel apartisman ŝtaton (apartheid). Estas senmorale kaj malice prezenti Israelon kiel apartisman ŝtaton. Tamen tio estas tre populare en universitatoj en la okcidentaj landoj.

La apartismo estis totalisma administra sistemo – simila al multaj nuntempaj registaroj de la arabaj landoj – per kiu la blankuloj submetis la nigrulojn. Sub tio estis ideologio kaj trudpenso pri rasa supereco. La pli superaj blankuloj ne povis esti kun la nigruloj, kiujn ili konsideris de pli malalta rango, aŭ eĉ sidi sur la sama benko kun ili. La edukado de la nigruloj estis ankaŭ pli simpla, ĉar oni konsideris ilin malpli inteligentaj ol la blankuloj. La vilaĝoj kaj urboj estis blankaj dumnokte, ĉar oni ĉiujn ”nigrajn” – tiel oni nomis ilin – formovis por la nokto al la barakaj vilaĝoj, kiuj funkciis kiel getoj por la malmultekosta laboristaro de la lando. La nigruloj ne estis rajtigitaj voĉdoni, posedi nomoveblajn posedaĵojn aŭ eĉ moviĝi libere en sia propra lando. La ŝtato utiligis diversajn ilojn, kiel policistaron, armeon kaj juĝistaron por dispartigi la loĝantargrupojn senindulge kaj plene de unu la alia. Temis pri arjeco en nova formo.

Io ekvivalenta tute ne troviĝas en la konflikto inter la palestinanoj kaj Israelo. Ene de la israela ŝtato la araboj kaj la judoj havas komunajn grandmagazenojn, benkojn, hospitalojn, teatrojn kaj multfoje ankaŭ loĝejojn. Ne troviĝas plisimpligitaj arabaj versioj de la edukadplanoj de la lernejoj kaj ĉiuj havas rajton voĉdoni. En la israela Kneset troviĝas arabaj deputitoj, kaj judoj, araboj kaj palestinanoj laboras ofte kune en la konstrulaborlokoj, kompanioj, hoteloj kaj aliloke.

La plej grava fakto estas, ke Israelo estas demokratio. Kvankam ĝi ne estas perfekta, ĝi havas demokratiajn instituciojn kaj ĝi neniuokaze estas regata de totalisma malplimulto. En la disputataj teritorioj proksimume 98 % de la palestinaj araboj vivas nun sub la propra palestina registaro, kie ili havas rajton voĉdoni kaj ŝanĝi sian estron – almenaŭ principe. Veras ke Israelo ekstarigis sekurecajn aranĝojn, kiuj limigas la moviĝon de homoj, sed ili estas necesa kaj pravigita sindefendado kontraŭ la perforto celata la landon, ne rasa subpremado.

La efektiva karaktero de tiu ĉi konflikto ne estas ligita al politiko aŭ raso, sed al tio ke la malamikoj de Israelo ne akceptas ian ajn judan ĉeeston en la Mezoriento. Tute ne temas pri apartismo. La israela ŝtato estas demokratio, kiu estas respondeca pri siaj civitanoj kaj tiel montris volon fari dolorajn cedojn por certigi pacon kun siaj najbaroj en la estonteco. En ĉiuj okazoj ĝi sole pagis altpreze cedante landpartojn, el kiuj poste oni faris pliajn teroratakojn kontraŭ ĝi. La mondo tion vidis tra la internaciaj amaskomunikiloj, sed tio neniam sufiĉis.

Dum la jaroj kaj eĉ kiel respondo al la malavaraj palpadoj de paciĝo dum la interkonsento de Oslo, la palestinanoj elektis la perforton. Ondoj de kamikazaj bombistoj unu post la alia atakis Israelon el Cisjordanio, ĉar la limo estis facila transpasi. Oni murdis virojn, virinojn kaj infanojn en busoj, manĝejoj, hoteloj kaj grandmagazenoj.

Por defendi sin kontraŭ tiuj murdurĝaj enfiltriĝantoj Israelo konstruis sekurecan barilon, kiu en certaj pli senprotektaj loĝataj regionoj estas muro. Ĝi ne estis konstruata por izoli aŭ subpremi homojn, sed por protekti la proprajn civitanojn de Israelo. En tio la sekureca barilo estas funkcianta bone, kvankam la israeloj konfesas ke ĝia ekzisto estas bedaŭrinda. Kion kiu ajn alia sinrespektanta demokratia lando farus? Tamen la insultantoj de Israelo nomas ĝin volonte moke “muro de apartismo”.

Tutcerte la palestinanoj suferis, sed estas absurde kulpigi nur kaj sole Israelon. La sensukcesa kaj koruptita estraro de la palestinanoj, la perditaj okazoj kaj volo subteni perforton kaj terorismon estas ankaŭ esencaj kaŭzoj de ilia suferado. Israelo ne estas apartisma ŝtato. Ĝi estas demokratia lando, kiun oni daŭre minacas pri pereigo kaj kiu klopodas trovi ekvilibron inter du bezonoj: efektivigi konstantan pacon kun siaj najbaroj kaj certigi sian sekurecon. La spertoj de Israelo instruis, ke sekureco kaj ekzisto estas la plej grava afero. La akuzo pri apartismo denove estas blufo en la milito kontraŭ Israelo.

Resuma traduko el la finna: Israel ja apartheidsyytös

Tiu ĉi afiŝo estas publikigita en tri lokoj samtempe:
miajpripensadoj.wordpress.com, Esperanto.com kaj Ipernity.
Listo de ĉiuj artikoloj.